Andalucia |
|
23 november - 1 december 2002
Eind november 2002 is Hassan met Atze-Cees een week naar Andalucia (Zuid-Spanje) geweest om een trektocht te maken in de Alpujarras en de Sierra Nevada. We zijn naar Málaga gevlogen en hebben de bus gepakt naar Pampaneira in de Alpujarras. De trektocht bestond uit vier dagen lopen in de Alpujarras en twee dagen in de Sierra Nevada. We hebben een route gevolgd die staat beschreven in de Lonely Planet "Walking in Spain". Tot slot hebben we op de laatste dag het Alhambra bezocht in Granada. De eerste (reis)dag en de tweede (loop)dag was het weer zeer slecht, maar daarna hebben we erg goed weer gehad. Hier volgt een foto-impressie van deze geslaagde vakantie.
LAS ALPUJARRAS  Bubion, het eerste dorp van de Alpujarras dat we tegenkwamen na het begin in Pampaneira.  Even op de kaart kijken in Pitres.  Tijdens de regen-, hagel- en onweersbuien lopen we tussen de cactussen en olijfbomen van dorpje naar dorpje.  's Avonds krijgen we na het eten in het restaurantje van de bareigenaar een cognac aangeboden.  De kop van een wild zwijn aan de muur van het café.  De tweede loopdag klaart het weer op. Het wordt gelijk duidelijk hoeveel sneeuw er de afgelopen dagen is gevallen.  Ook op 1200 meter lopen we al in de sneeuw.  Op weg naar Trevélez.  Trevélez (1600 meter).  Bij ondergaande zon dalen we af naar onze bestemming voor die dag: Juviles.  Zoals in elk café in de Alpujarras hangen de gigantische hammen boven de bar enkele jaren te drogen.  Een Spaanse inwoner van Timar gaat op weg met zijn paard.  Hassan loopt door het kleine dorpje Timar.  In Yegen, waarvan de huizen net als van de meeste dorpen in deze streek tegen de helling zijn geplakt, hebben we vanuit het hostal bovenin het dorp een prachtig uitzicht.  Yegen bij zonsopgang. We moeten vandaag vroeg op want er staat ons een lange loopdag terug naar Trevélez te wachten.  Een mooie vallei op weg van Yegen naar Golco in het vroege ochtendlicht.  Berchules, halverwege Yegen en Trevélez. LA SIERRA NEVADA  Vanaf de kam op weg naar Trevélez hebben we een mooi uitzicht op de Mulhacen die we overmorgen gaan beklimmen. Het laagste punt links van de top is de col op weg naar de Refugio Poqueira.  Na een ochtend met wat minder weer vertrekken we voor een tocht naar de Refugio Poqueira. Wolken hangen in het dal van Trevélez.  Op weg naar de col zakken we diep weg in de sneeuw. De gamaschen komen goed van pas.  Op de col aangekomen zien we een sneeuwwit berglandschap en staat er een snoeiharde wind.  Uitzicht op het dal waar het dorpje Capileira ligt.  Na een moeizame gang door de sneeuw waar je soms wel - en soms niet doorheen zakt komen we aan bij de Refugio Poqueira (2500 meter). We zouden nog een paar uur moeten wachten bij de afgesloten hut voordat de huttenwaard vlak voor zonsondergang uit het dal van Capileira te voorschijn komt.  Zonsondergang bij de Refugio Poqueira.  Steenmannetje op weg naar de top van de Mulhacen.  Atze-Cees met zonnebril op weg naar de top van de Mulhacen.  Atze-Cees op de top van de Mulhacen (3480 meter), de hoogste berg van het Spaanse vasteland.  Hassan op de top van de Mulhacen.  Op de top vinden we ongerepte sneeuw. We zijn de eersten en enigen die deze week de Mulhacen beklimmen.  Uitzicht op de Middelandse Zee. Rechts in de verte ligt Afrika.  De afdaling speelt zich af in een schitterend landschap van sneeuw en ijs met op de achtergrond de weerspiegeling van de zon in de Middelandse Zee.  Atze-Cees loopt op de enorme ijsvlakte met een zeer sterke en snijdend koude wind.  Teruggekomen in de bewoonde wereld nemen we gelijk de bus naar Lanjaron aan de rand van de Alpujarras. Vanuit het hotelraam hebben we uitzicht op de stad. GRANADA  De laatste dag besteden we in Granada.  In Granada bezoeken we natuurlijk het Alhambra.  Het één is nog mooier...  ...dan het ander.  Tot slot het laatste uitzicht op de Sierra Nevada vanaf het Alhambra in Granada. |